درخواست رئیس اتاق ایران از معاون رئیس جمهور برای اصلاح پیمانسپاری ارزی
- شناسه خبر: 356
- تاریخ و زمان ارسال: 22 شهریور 1397 ساعت 03:12
- بازدید : 98 بازدید
- نویسنده: kanoonkarafarini
![](https://karafarinkh.ir/wp-content/uploads/2018/09/57723981.jpg)
رئیس اتاق ایران طی نامهای به معاون اول رئیسجمهور، ضمن اشاره به محدودیتهای سیستم بانکی کشور برای نقل و انتقالات کارآمد پولی و همچنین نبود بستر لازم برای اجرای دستورالعمل طرح پیمانسپاری ارزی، خواستار اعمال اصلاحاتی در این طرح شد.
به گزارش ایسنا، غلامحسین شافعی در نامهای خطاب به معاون اول رییسجمهور، ضمن تاکید بر ضرورت اجتناب از “صدور بخشنامههای پیاپی بدون توجه به سازوکارهای اجرایی آنها”، با ارائه ۸ راهکار خواستار اصلاح دستورالعمل ابلاغی بانک مرکزی شده است که در آن با اشاره به کاستیهای موجود، صراحتا اعلام کرده است: “اتاق ایران با اجرای طرح پیمانسپاری بدون حل و فصل تنگناهای آن، موافق نیست. لذا در شرایط کنونی و به منظور احتراز از تجربه ناموفق پیمان سپاری ارزی در گذشته، چنانچه برابر با دستورالعمل صادره الزام به اجرای آن وجود دارد، پیشنهاد میشود موارد مورد نظر اتاق ایران در آن لحاظ شود.”
وی معتقد است که دستورالعملهای صادر شده نباید با شرایط اقتصادی و بسترهای حاکم در تضاد باشد و مینویسد: “در شرایطی که سیستم بانکی کشور به دلیل محدودیتهای ایجاد شده، امکان نقل و انتقالات کارآمد پولی را ندارد، چگونه انتظار میرود صادرکنندگان ارز خود را به چرخه اقتصاد بازگردانند. این درحالیست که معمولاً فرماندهان در زمان جنگ و تنگتر شدن حلقه محاصره، آزادی عمل بیشتری به سربازان خود میدهند تا از محاصره خارج شوند. بخشنامههای پیاپی که هریک به نحوی از انحاء، فعالیت بخش واقعی اقتصاد را تحتالشعاع قرار میدهند، باید حداقلسازی شوند تا فضای عدم اعتماد به سیاستهای اقتصادی، تجاری و ارزی در جامعه ایجاد نگردد.”
شافعی در نامه خود خطاب به معاون اول رییسجمهور آورده است: با عنایت به آنکه توسعه فعالیتهای بخش خصوصی تنها راه گریز از اقتصاد تکمحصولی است و بالاخص در شرایط تحریمهای خارجی که عملاً نقل و انتقالات بانکی کشور را دشوار نموده، نحوه بازگشت ارز به چرخه اقتصاد کشور باید مورد بازبینی قرار گیرد. با توجه به کاستیهای موجود، اتاق ایران با اجرای طرح پیمانسپاری بدون حل و فصل تنگناهای آن، موافق نیست. لذا در شرایط کنونی و به منظور احتراز از تجربه ناموفق پیمانسپاری ارزی در گذشته، چنانچه برابر با دستورالعمل صادره الزام به اجرای آن وجود دارد، پیشنهاد میشود موارد زیر در آن لحاظ شود:
۱- مدتزمان بازگشت ارز حاصل از صادرات به چرخهٔ اقتصاد کشور که در بند (۳) دستورالعمل مذکور سه ماه درنظر گرفته شده است، محدود بوده و عملاً اجرایی نمیباشد. کالاها با توجه به ماهیت و شرایط فروششان، زمان بیشتری را برای بازگشت ارز به چرخه اقتصاد کشور نیاز دارند. بر این اساس، لازم است بازههای زمانی متفاوتی (۶ ماهه، ۹ ماهه و یک ساله) متناسب با نوع کالا در نظر گرفته شود.
۲- اجرای بند (۴) دستورالعمل مزبور بخصوص بخش (الف) آن، شرایط را برای صادرکنندگان در رفع تعهد صادراتی دشوار مینماید. بر این اساس، پیشنهاد میشود صادرکنندگان از طریق واردات در مقابل صادرات خود یا واگذاری پروانههای صادراتی به واردکنندگان دیگر همزمان با تسهیل کامل فرایند ثبت سفارش و حداقل بوروکراسی حاکم بر فرآیند ثبت سفارش برای افراد اعم از حقیقی و حقوقی انجام شود و همچنین فرآیند واردات برای صادرکنندگان تسهیل گردد.
۳- صادرات به کشورهایی مانند عراق، افغانستان، کشورهای منطقه CIS و کشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس که از بسیاری از مواقع با استفاده از ریال جمهوری اسلامی ایران انجام میشود، نمیتواند مشمول حکم بازگشت ارز به چرخه اقتصادی کشور گردد. به عبارت بهتر، با اجرای دستورالعمل موصوف، صادرات به کشورهای مذکور با مشکل و احیاناً با توقف روبرو خواهد شد.
۴- چنانچه مقرر شود ارز حاصل از صادرات بخش خصوصی نیز مشمول پیمان سپاری شود، اختصاص ۵ درصد ارزش فوب کالاهای صادراتی به تأمین هزینههایی مانند بازاریابی، تبلیغات و دفاتر خارج از کشور و نظایر آن کافی نخواهد بود و شایسته است این رقم به حداقل ۱۰ درصد افزایش داده شود.
۵- قیمتگذاری کالاهای صادراتی تنها مبتنی بر نرخ ارز تعیینشده در سامانه نیما صورت پذیرد.
۶- از آنجا که دریافت ارز برای واردکنندگان به فرآیندی زمانبر و دشوار تبدیل شده است، در راستای شفافسازی بیشتر و اعتمادسازی در جامعه، در زمینه اعلام فهرست دریافتکنندگان ارز شفافسازی صورت گیرد و واردگنندگان بتوانند این اطلاعات را در سامانههای مرتبط دریافت کنند.
۷- دستورالعمل مزبور درخصوص صادراتی که بدلایل مختلف منجر به سوخت مطالبات میشود (به دلایلی مانند عدم پایبندی خریدار به تعهدات پرداختی خود، فاسد شدن کالای صادر شده در فرایند صادرات و…) مسکوت میباشد. لذا، لازم است راهکارهایی برای آن دسته از صادرکنندگانی که دارای ادله مثبته در این خصوص هستند، ارائه گردد.
۸- دریافت تعهد محضری از صادرکنندگان حقیقی و مدیران عمال اشخاص حقوقی اعم از واحدهای تولیدی و بازرگانی برای هر بار صادرات مستلزم مراجعه مکرر ایشان به دفاتر ثبت اسناد بوده و در نتیجه اتلاف منابع و سرمایههای ملی (وقت، هزینه و…) را به همراه خواهد داشت.
در پایان امید است با عنایت به موارد مطرح شده، گامی در راستای حل مشکلات بخش خصوصی برداشته شود و فضای نااطمینانی که امروز گریبان جامعه کسبوکار کشور را گرفته است به فضایی از امید و اطمینان به سیاستهای دولت تغییر یابد.
مزید تأییدات جنابعالی را از خداوند متعال مسئلت دارم.
غلامحسین شافعی”